1. Enam keputusan yang mesti dijawab
Sistem mesti menetapkan pasaran yang layak, persediaan yang dicari, pencetus kemasukan, saiz posisi, syarat keluar dan cara menyemak prestasi. Dua orang yang membaca peraturan sama sepatutnya membuat keputusan yang hampir serupa.
Gantikan arahan kabur seperti “beli saham yang kuat” dengan syarat yang boleh diperhatikan. Nyatakan rangka masa, tahap kecairan, keadaan arah aliran dan masa pesanan dibuat. Jika peraturan tidak boleh diuji, sukar membezakan kemahiran daripada nasib.
2. Mulakan dengan kelebihan yang munasabah
Kelebihan ialah sebab yang munasabah untuk menjangka hasil purata positif selepas kos. Contohnya, tekanan belian institusi mungkin berterusan lebih lama daripada satu sesi. Penunjuk hanya cara mengukur idea itu, bukan kelebihan dengan sendirinya.
Terangkan siapa yang mungkin membeli atau menjual, mengapa tingkah laku itu boleh berulang dan bila ia mungkin gagal. Uji penjelasan ini pada data yang merangkumi keadaan pasaran berbeza.
3. Jangkaan hasil
Jangkaan hasil = (kadar menang × purata untung) − (kadar kalah × purata rugi). Gunakan keuntungan dan kerugian bersih selepas kos, atau unit R yang konsisten. Kadar menang sahaja tidak menerangkan prestasi.
Jika 40% dagangan menghasilkan +2R dan 60% kehilangan −1R, jangkaan sebelum kos ialah +0.2R setiap dagangan. Ini purata bagi banyak dagangan, bukannya jumlah yang diterima pada setiap cubaan.
4. Mengapa kadar menang tinggi boleh merugikan
Sistem dengan 80% kemenangan sebanyak RM100 dan 20% kerugian sebanyak RM500 mempunyai jangkaan −RM20 sebelum kos. Satu kerugian besar boleh menghapuskan beberapa kemenangan kecil.
Nilai bentuk taburan hasil, kerugian luar biasa dan susutan modal. Jangan mengalihkan henti rugi semata-mata untuk mengekalkan statistik kadar menang yang kelihatan menarik.
5. Ujian sejarah tanpa menipu diri sendiri
Gunakan hanya maklumat yang tersedia pada waktu keputusan dibuat. Ambil kira komisen, jurang bida-tawar, gelinciran dan saham yang telah dinyahsenarai. Isyarat yang bergantung pada harga tutup biasanya tidak boleh dilaksanakan lebih awal pada harga yang sama.
Asingkan data pembangunan daripada data pengesahan. Catat setiap versi peraturan dan uji pada tempoh menaik, menurun serta mendatar. Contoh kecil yang dipilih dengan teliti bukan bukti ketahanan.
6. Bahaya pemadanan berlebihan
Mengubah banyak parameter sehingga sejarah kelihatan sempurna sering menghasilkan sistem yang menghafal hingar. Jika perubahan kecil pada tempoh purata bergerak memusnahkan hasil, kaedah itu mungkin rapuh.
Utamakan peraturan ringkas dengan prestasi munasabah pada julat parameter berdekatan. Nilai keputusan di luar sampel sekali dengan disiplin; menggunakannya berulang kali untuk mengoptimumkan akhirnya menjadikannya data latihan.
7. Daripada simulasi kepada wang sebenar
Jalankan ujian hadapan dengan isyarat masa sebenar sebelum mempertaruhkan modal besar. Dagangan simulasi membantu menyemak proses tetapi mungkin tidak menggambarkan pelaksanaan, tekanan emosi atau kecairan sebenar.
Mulakan dengan saiz kecil apabila proses stabil. Bandingkan pesanan sebenar dengan andaian ujian sejarah dan tetapkan had kerugian serta syarat untuk menghentikan sistem.
8. Menyemak sistem secara berkala
Rekod persediaan, risiko, keputusan dalam R dan pematuhan peraturan. Semak pada jadual yang ditetapkan, bukan selepas setiap kerugian. Bezakan kelemahan sistem daripada kegagalan melaksanakannya.
Satu siri kerugian tidak semestinya membuktikan sistem rosak. Bandingkan hasil dengan julat yang munasabah, keadaan pasaran dan kos sebenar sebelum membuat perubahan yang didokumenkan.
Bacaan seterusnya
Analisis teknikal: cara membaca carta saham · Pengurusan risiko dan saiz posisi · Glosari dagangan saham: 66 istilah
Terokai edisi Bahasa Melayu
Buku Trade Stocks Like A.I. menghuraikan konsep ini melalui contoh carta, peraturan dan situasi dagangan praktikal.
Lihat buku dalam Bahasa Melayu